2 Μαϊ. 2017

ONE MAN CAN MAKE THE DIFFERENCE

Ο δρόμος έμοιαζε να μην τελειώνει ποτέ..ήτανε κουρασμένος απο το συνεχές κυνηγητό σε 4 πολιτείες,ενα αέναο και ανελέητο κυνηγητό για κάτι που δεν έκανε ποτέ ..ένα έγκλημα που " φόρτωσε " ο τοπικός διεφθαρμένος Γερουσιαστής σε ενα άξεστο ρεμάλι σαν και του λόγου του..
Παντού τον καταζητούσαν,η φάτσα του ήταν παντού,απο της παλιές lcd τηλεοράσεις,το internet μέχρι και της καινούργιες τρισδιάστατες διαδραστικές συσκευές (3D.A.D=3D AUGMENTED DEVICE).
Ξέφευγε απο μπλόκα,απο drones..απο emp περιοριστές ταχύτητας και όλα αυτά χαρη στο αναλογικό σαράβαλο του μια Chevy Stingray του 69...ένα μουσειακό κομμάτι κληρονομιά απο τον παππού του που το κράταγε πιο πολύ για ενθύμιο παρά για οτιδήποτε άλλο...
Η μόνη του ξεκούραση ήταν όταν σταματούσε για ανεφοδιασμό..και αυτό σπάνια μιας και τα πρατήρια που είχαν το πολυκαύσιμο,το οποίο το επέβαλαν οι μεγάλες εταιρείες πετρελαίου σαν τελευταία απόπειρα για να μην χάσουν την "κούταλα μαζι με τα ζουμιά",δεν ήταν και πολύ συχνά...
Βρίσκονταν στην μέση του πουθένα..κάπου σε μια ατέλειωτη ευθεία μέσα σε βράχους και έρημο...και η μηχάνη άρχιζε να ρετάρει..ανεπαίσθητα την 1η φορά αλλά λεπτό με λεπτό άρχισε να ασθμαίνει..έπρεπε γρήγορα να βρεί κάπου να σταματήσει για να δει τι στο καλό συμβαίνει,ήταν πολύ ριψοκίνδυνο να σταμάτησει έτσι στα ανοιχτά γιατί πάντα μπορουσέ να περάσει ένα drone απο πάνω του..η κάποιος δορυφόρος..
Μέσα στην απελπισία του είδε ένα μικρό οίκημα στα αριστερά του δρόμου,ανάσανε με ανακούφιση και άλλαξε λωρίδα για να παρκαρεί..
'Ηταν ένα μικρό βενζινάδικο..ένα απο τα παλιά,απο την εποχή που ακόμα τα κοιτάσματα πετρελαίου ήτανε άφθονα και η μάνια με τα υβριδικά αυτοκίνητα δεν είχε αρχίσει ακόμα..απο την εποχή που ακόμα οδηγούσες και το αμάξι δεν σε πήγαινε μόνο του,πλέον αυτά τα αυτοκίνητα απαγορευόνταν στους δημόσιους δρόμους..και μόνο σε ορισμένες εκδηλώσεις η σε πίστα μπορούσε να τα δεις η να τα οδηγήσεις..τόσο μεγάλος στόχος ήτανε η Stingray..
Έξω απο το βενζινάδικο σε μια κουνιστή καρέκλα κάθονταν ένας πανύψηλος τύπος..σίγουρα πάνω απο 90..μόλις είδε το αμάξι σηκώθηκε νωχελίκα αλλα με φανερή την περιέργεια στο βλέμα του..
"Καλώς των,,"..αποκρίθηκε με ενδιαφέρον...."..πολυκαύσιμο ε;"..."..και αυτό αλλά και κάποιο πρόβλημα στον κινητήρα..αλλά που να ξέρεις εσύ..".."..μάλλον θα σε εκπλήξω.."απάντησε ο παράξενος γέρος..και άνοιξε άνετα το καπό της Stingray σαν να ήταν δεύτερη φύση του.
Περιεργάστηκε τον κινητήρα γύρω στην μια ώρα και αποκρίθηκε.."..μάλλον φίλε το αμάξι σου δεν παίρνει απο επισκεύη..σύμφωνα με αυτά που έχω εδώ...αλλά τα μούτρα σου είναι σε ολα τα ΜΜΕ μέχρι τα Ιμαλαία..χαχαχχαχα"..είπε γελωντας.."..ναι ναι..τα έχω ζήσει τόσες φόρες..οπού πια κρίνω απο την φάτσα του αάλλου εαν φταίει η όχι..και εσύ μου φαίνεται οτι είσαι ένας κακομοίρης που βρέθηκε στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή ε;"..
"Πώς διάολο τα ξέρεις όλα αυτά.."..ρώτησε ο φυγάς με έκπληξη..."...εμπειρεία φίλε μου.." αποκρίθηκε ο γέρος και τα γαλάζια του μάτια του άστραψαν..
"Λοιπόν..θές να γλιτώσεις η οχι..τουλάχιστον μια καλή ευκαιρεία μιάς και εγώ είμαι πολύ μεγάλος και πολύ άρρωστος για να σου κάνω παρέα.."..
"Τι εννοείς γέρο..?"..
-."Έλα μαζί μου και θα δεις..αρκεί να συμφωνήσει και ο άλλος.."
"Ποιός άλλος..είναι και άλλος εδώ..?"...
-"Θα δεις.."..
Πίσω απο το βενζινάδικο ήταν ένα γκαράζ..στο μαύρο του το χάλι με μια τσίγκινη πόρτα που την ανέβαζε μια αλυσίδα...με μεγάλη προσπάθεια ο γέρος κατάφερε να την ανοίξει..
Το γκαράζ ητάν μέσα στην σκόνη..μισοσκόταδο που οι ακτίνες του ήλιου φώτιζαν ίσα ίσα ενώ έμπαιναν απο της χαραμάδες.
Μέσα στο γκαράζ κάτω απο ένα μουσαμά ήταν ένα αμάξι.."θα μου δώσεις άλλο αμάξι;"..ρώτησε ο φυγάς.."..οχι ακριβώς"..ειπε ο γέρος και τράβηξε το μουσαμά αποκαλύπτωντας μια μαύρη Pontiac Trans'Am του 81..
"Φιλαράκι είσαι ακόμα εδώ..;" είπε ο γέρος..και ενα κόκκινο φώς πάνω απο το προφυλακτύρα και ανάμεσα απο τα φώτα του αυτοκινήτου άναψε και άρχισε να πηγαίνει αριστερά-δεξιά..
"Ναι Μαίκλ.." απάντησε το αυτοκίνητο..με μια αριστοκρατική φωνή με ίχνος Εγγλέζικης προφόρας..
"Τι..διάολο..ένα αμάξι που μιλάει;"..είπε ο φυγάς.."..και οχι μόνο.."...αποκρίθηκε ο Γέρος..
"Λοιπόν ΚΙΤΤ.."είπε ο Μαίικλ.."μιάς και εμένα η μέση μου δεν βαστάει..θα πάς τον φίλο μου εδώ στο "Ίδρυμα"..;.."Το Ίδρυμα..πιο Ίδρυμα..δεν πιστεύω να μου κάνεις κανένα κόλπο γέρο...".."Το Ίδρυμα φίλε μου είναι μια φορτηγίδα...που φροντίζει να βγάζει απο την χώρα τυπάκια σαν εσένα...το ονόμασα έτσι προς τιμήν του Γουίλσον,του Ντέβον..και όλους τους άλλους...και θα σε συμβούλευα να πας εαν βέβαια συμφωνεί και ο ΚΙΤΤ.."
"Μα φυσικά Μαίκλ..καιρός να ξεσκουριάσω και λίγο..."...
"Οκ..δεν έχω τίποτα να χάσω.."είπε ο φυγάς και μπήκε στο αμάξι...
Ο ΚΙΤΤ βγήκε στον αυτοκινητόδρομο και ο φυγάς ρώτησε.."Θα φτάσουμε στήν ώρα μας;"..."Φυσικά.."αποκρίθηκε ο ΚΙΤΤ..αλλά για να είμαστε σίγουροι να μπώ σε κατάσταση Υπερ-Καταδίωξης(Hyper Pursuit Mode);"..."Ναι γιατί όχι..οτι και εάν είναι αυτό.."είπε ο φυγάς ..και κόλλησε στο κάθισμα ουρλιάζοντας απο ενθουσιασμό