22 Δεκ. 2016

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΆΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΊΑ ( ΣΤΟ ΚΑΙΡΌ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΊΩΝ).

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΆΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΊΑ ( ΣΤΟ ΚΑΙΡΌ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΊΩΝ).

 

“ Καλές γιορτές κύριε..” πέταξε ο Αλέξης στο αφεντικό του..

“ Τον κακό σου τον καιρό του ..” του απάντησε αυτός..

Ο Αλέξης ήτανε υπάλληλος του Βόλφγκανγκ εδώ και λίγα χρονιά και σήμερα λόγω των ήμερων πήρε άδεια για της γιορτές , εποπτεύοντας παράλληλα την επικράτεια του..

Το αφεντικό του ο Βόλφγκανγκ καθηλωμένος σε μια αναπηρική καρέκλα μισούσε τους πάντες και πάντα,πέρα από τους μεγάλα αφεντικά του..για αυτό ήταν πάντα ξινός και απόμακρος...

 

Εκείνο το παγωμένο απόγευμα ο Βόλφγκανγκ έκλεισε το γραφείο του και πήγε στο έρημο και παγωμένο σπίτι του...ήτανε τόσο τσιγγουνης και μίζερος που δεν είχε ούτε καν θέρμανση,όχι ότι του λείπανε τα χρήματα...

 

Πήρε το ασανσέρ του σπιτου και ανέβηκε στο υπνοδωματίου του...άλλαξε με το ζόρι,έβαλε την ρόμπα του και τον σκούφο του , έκλεισε τα φωτά και μπήκε κάτω από τα βάρια σκεπάσματα..)

 

Κάποια στιγμή μέσα στα σκοτάδια άκουσε βήματα και έναν ήχο από αλυσίδες..σαν να σέρνονταν,ξύπνησε τρομοκρατημένος και κοίταξε προς την πόρτα..ενώ ο ήχος πλησίαζε..

 

Στο τέλος η πόρτα άνοιξαν και τρομοκρατημένος αντίκρισε μια γνώριμη μορφή δεμένη με αλυσίδες

“Μπαμπα..”..ψελισε ο Βολφγκαγκ...”Ναι εγώ είμαι..” είπε η μορφή...” ήρθα να σε προειδοποιήσω..σήμερα θα σε επισκεφτούν 3 πνεύματα,το πνεύμα των περασμένων Χριστουγέννων,των φετινών,και των μελλοντικών...μην φοβηθείς..άπλα δώσε σημασία σε αυτά που θα σου πούνε και μετά κανε ότι νομίζεις..και χάθηκε ξαφνικά..

 

Ο Βόλφγκανγκ τρομοκρατημένος κουκουλώθηκε κάτω από τα σκεπάσματα προσπαθώντας να δώσει μια λογική βάση,πίεσε τον εαυτό του ώστε να νομίσει ότι ήταν μια παραίσθηση από το κρύο και από της σκιές στο σκοτάδι..και έπεσε πάλι για ύπνο...

 

Ξύπνησε από έναν παγωμένο αέρα..και ένα χτύπημα της πόρτας..μπροστά του στέκονταν ένας άντρας με στρατιωτική στολή, κοντό μουστάκι και λιγδωμένη φρανζα..πριν προλάβει ο Βόλφγκανγκ να μιλήσει η μορφή αποκρίθηκε με επιτακτικό ύφος..”Είμαι ο Φυρερ ,το φάντασμα των περασμένων Χριστουγέννων,θέλω να σου δείξω καποια ππράγματα..”και άπλωσε το χέρι του προς τον Βόλφγκανγκ..

 

Ο Βόλφγκανγκ με δισταγμό το έπιασε και ξαφνικά βρέθηκε στο κενό...έκλεισε τα μάτια του με τρόμο και όταν τα άνοιξε ξανά είδε...είδε πολιτείες μέσα σε ερείπια και φωτιά,είδε διαμελισμένα πτώματα στα χωράφια να σαπίζουν,είδε χιλιάδες ανθρώπους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης να εκτελούσουν χωρίς λόγο,να μπαίνουν σε ειδικούς φούρνους για να λιώσουν...ένιωσε την μυρωδιά,είδε ολόκληρα χωριά να εκτελούνται από δύναμης κατοχής,είδε ορφανά να κλαίνε σε γωνίες του δρόμου,χριστουγεννιάτικα δεντρά να καίγονται...

“Τι είναι αυτά...γιατί μου τα έδειχνες όλα αυτά?”..ρώτησε το πνεύμα..”Είναι ότι έκανα και κάναμε στο παρελθόν,πράγματα για τα οποία θα μας στιγματίζουν για πάντα και δεν πρέπει πότε να ξαναγίνουν και για εμάς και για όλους,για εμάς γιατί τελικά πάλι σε εμάς θα γυρίσουν...” αποκρίθηκε το πνεύμα...

 

Σκεπτικός ο Βόλφγκανγκ δεν απάντησε...φάνηκε όμως ότι κάτι τον προβλημάτιζε..

 

“Αυτό ήθελα να σου δείξω..” είπε το πνεύμα...”Ώρα να επιστρέψουμε και περίμενε το πνεύμα των φετινών χριστουγεννιάτικων”..και ο Βόλφγκανγκ χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε στο κρεβάτι του,,,

 

Πριν προλάβει να συνέλθει το δωμάτιο του γέμισε από μια εκτυφλωτική λάμψη..στο κέντρο της μια ρωμαλέα φιγούρα που κρατούσε ένα σπαθί..ένας ξανθούς μεσαιωνικός στρατιώτης τον κειτουσε μειδιώντας..

“Ποιος είσαι?”..Ρώτησε ο Βόλφγκανγκ..”"Είμαι ο Ζίγκφριντ,το πνεύμα των φετινών Χριστουγέννων..έλα μαζί μου "και άπλωσε το χέρι του...

Βγήκαν πετώντας από το παράθυρο...αόρατοι στο μάτι και περνούσαν με τρομερή ταχύτητα πάνω από πόλεις,χωριά,κράτη..που και που σταματούσαν σε χώρες και κράτη πάμφτωχα από της πολίτικες των ανώτερων του Βολφκανγκ και του ίδιου..αντί να δουν όμως θλίψη και στεναχώρια..είδε ανθρώπους στα φτωχικά τους γεμάτο χαμόγελο και ελπίδα να γιορτάζουν όπως μπορούν,όλοι μαζί..οικογένειες,φίλοι...διπλά στα φτωχικά στολισμένα τους δεντρά..η ότι είχαν να στολίσουν..

“Βλέπεις..” του είπε το πνεύμα..."ότι και να κάνεις δεν μπορείς να σκοτώσεις την ελπίδα,υπήρχε,υπάρχει και θα υπάρχει...άρα οι πράξεις σου είναι μάταιες..."

Ο Βόλφγκανγκ του αποκρίθηκε..”ναι άλλα χωρίς χρήματα τι θα κάνουν τελικά..” και το πνεύμα αποκρίθηκε..” χωρίς χρήματα πως νομίζεις πως θα πάνε οι εξαγωγές της χωράς σου..καλύτερα?..η νομίζεις πως δεν θα πάρουν από άλλου?”...

Ο Βόλφγκανγκ δεν μίλησε...άλλα συννέφιασε ακόμα πιο πολύ...

“Αυτό ήθελα να σου δείξω..” είπε το πνεύμα..καιρός να γυρίσουμε σε λίγο θα έρθει το πνεύμα των μελλοντικών Χριστουγέννων..και δεν είναι και από τα πιο υπομονετικά..

 

Ξανά ο Βόλφγκανγκ βρέθηκε στο κρεβάτι του...δεν έγινε τίποτα όμως για αρκετή ώρα...

 

Η ατμοσφαίρα ξαφνικά έγινε πολύ ζοφερή...και τρομερά παγωμένη..ο Βόλφγκανγκ κοίταξε και είδε μια κουκουλωμένη μορφή να στέκεται κοντά του..δεν μιλούσε..ήξερε ο Βόλφγκανγκ τι έπρεπε να κάνει και κρατήθηκε από την κάπα της ...

 

Για ακόμα μια φόρα βρέθηκε στο κενό...είδε την χωρά του αποκλεισμένη γεμάτη από απελπισμένους μετανάστες να σκοτώνουν και να εγκληματούν στον λαό του...είδε την χωρά του να είναι το κακό παράδειγμα για όλο των κόσμο...είδε μια Ευρώπη χωρισμένη στα 2 και να κατηγορούν την χωρά του ότι έφτασε της καταστάσεις εκεί...

Γύρισε να μιλήσει στο πνεύμα...άλλα κάτι του έδειχνε επίμονα..γύρισε και κοίταξε..ένα έρημο νεκροταφείο...και πάνω σε μια πλάκα φθαρμένη και παρατημένη έγραφε το όνομα του...η πλάκα γεμάτη γκράφιτι που γράφανε..”προδότης.”ο όλεθρος της χωράς μας” κλπ...

Ο Βόλφγκανγκ έβαλε τα χεριά του στο πρόσωπο του και έκλαψε γοερά..

 

Ταν άνοιξε τα μάτια του βρέθηκε πάλι στο κρεβάτι του..ξημέρωνε και ήταν μια υπεροχή φωτεινή μέρα...ντύθηκε όσο πιο γρήγορα μπορούσε,μπήκε στο πρώτο μαγαζί με χριστουγεννιάτικα δώρα και ντύθηκε άγιος Βασίλης...πήγε στο γραφείο και έδωσε εορταστικό δώρο σε όλους..χάρισε τα χρέη σε όλους και ενέκρινε παντού γενναίες επιδοτήσεις...

 

Κάπου σε μια χωρά,μια οικογένεια είχε επιτελούς μετά από πολλά χρονιά γεμάτο το τραπέζι της,ένα χριστουγεννιάτικου δεντρό..και έξω το χιόνι άρχισε να πέφτει απαλά..

 

Καλές Γιορτές